1 - عموم فرموده مولانا الصادق عليه السلام در روايت صحيح حلبى : نكاح را مىتوان بواسطه برص و جذام و جنون و عفل فسخ و رد نمود . اين عبارت عام است هم دلالت مىكند بر اينكه وجود جذام در مرد سبب براى فسخ نكاح شده و هم در زن موجب ردّ نمودن عقد مىگردد . منتهى ادلّه ديگرى وارد است كه آن را از عموم خارج كرده و اختصاص به يكى از زوجين داده است . 2 - اگر با وجود چنين مرضى عقد لازم بوده و فسخ براى طرف مقابل مشروع نباشد اين لزوم منجر به ضرر شده و آن در شريعت اسلام نفى است چه آنكه بتصديق جميع اطباء اين مرض از امراض داخلى و معدى مىباشد . 3 - از حضرت نبىّ اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مروى است كه فرمودند : از شخص مبتلا بجذام فرار كن همانطوريكه از شير فرار مىنمائى . حال اگر مرد مبتلا به اين مرض باشد بايد براى زن طريق و راهى بر استخلاصش وجود داشته باشد در حالى كه راه بر او منحصر است در خيار و فسخ عقد . 4 - نص و فتواى مشهور از فقهاء دلالت دارند بر اينكه اينمرض در زن عيب بوده و مرد مىتواند بواسطه فسخ عقد را به هم بزند در حالى كه مرد راه ديگرى براى استخلاص و فرارى از آن دارد و آن طلاق