بعد از اينكه زن خود را بتسليم مرد داد اگر نزاعشان در قبض مهر بود قول مرد بر زن مقدم است و مستند ايشان در اينرأى روايتى است كه شاذ مىباشد . قوله : و فى التسليم يقدم قولها : يعنى در تسليم مهر اگر نزاع نمودند قول زن مقدّم است . قوله : لاصالة عدمه : ضمير در [ عدمه ] بتسليم راجعست . قوله : و استصحاب اشتغال ذمته : ضمير در [ ذمته ] به زوج راجعست . قوله : هذا هو المشهور : مشار اليه [ هذا ] قولى استكه در متن مذكور مىباشد . قوله : انّه بعد تسليم نفسها يقدّم قوله : ضمير در [ انّه ] به معناى [ شأن ] بوده و در [ نفسها ] به زوجه و در [ قوله ] بزوج عود مىكند . قوله : استنادا الى رواية : روايت مشار اليها را مرحوم شيخ طوسى در كتاب تهذيب طبع جديد ج 7 ص 376 حديث 84 به اين شرح نقل فرموده‌اند : محمد بن احمد بن يحيى از محمد بن عبد الحميد از ابى جميله از حسين بن زياد قال : اذا دخل الرجل بامرأة ثمّ ادعت المهر و قال الزوج قد اعطيتك فعليها البينة و عليه اليمين . قوله : و هو شاذ : ضمير [ هو ] به رواية راجع بوده و تذكير آن باعتبار خبرش يعنى [ شاذ ] مىباشد و محتمل است آن را به [ قول الشيخ ] راجع بدانيم .