سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
121
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
بر مرد واجب نيست و وجه احتمال از استدلالات گذشته با جوابش معلوم و روشن گردد . مؤلف گويد : وجه آن اين است كه تسليم عوضينن از هردو طرف واجبست حال وقتى از يك جانب اين امر ممكن نبود وجوب تسليم از طرف ديگر ساقط مىباشد . و جواب اين استدلال آنست كه در اينفرض تسليم عوضين بر هردو طرف واجب نيست تا بتوان چنين حكمى كرد بلكه صرفا اعطاء مهر بر شوهر واجبست بدون آنكه تسليم معوض بر صغيره لازم باشد . قوله : انّما يجب تسليمه : يعنى تسليم مهر بر شوهر . قوله : اذا كانت مهيأة للاستمتاع : ضمير در [ كانت ] به زوجه راجع است . قوله : فلو كانت ممنوعة بعذر : ضمير در [ كانت ] به زوجه عائد است . قوله : و ان كان شرعيا كالاحرام : ضمير در [ كان ] بعذر راجع است . قوله : لم يلزم : ضمير در آن به تسليم راجعست . قوله : اذا طلبه الولىّ : ضمير منصوبى در [ طلبه ] به مهر راجعست . قوله : لانّه حق ثابت : ضمير در [ لانّه ] به مهر راجعست . قوله : طلبه من له حق الطّلب : ضمير منصوبى در [ طلبه ] به حق راجع بوده و مقصود از [ من له حق الطلب ] ولىّ مىباشد