دو كنيز را مىتواند به تزويج خويش درآورد نه بيشتر چنانچه شرح اينحكم و دليلش عنقريب خواهد آمد . قوله : الا انّ دليله غير ناهض عليه : ضمير مجرورى در [ دليله ] به قول بجواز راجع بوده و ضمير در [ عليه ] بجواز عود مىكند . قوله : فلذا نسبه الى الشهرة : يعنى چون قول مزبور دليل محكمى ندارد مرحوم مصنف آن را بمشهور منتسب دانست . قوله : و المراد به هنا : ضمير در [ به ] به [ طول ] راجع است . قوله : وسعته : يعنى وسعة المال . قوله : بحيث يتمكن معها : ضمير در [ يتمكن ] به زوج راجع بوده و در [ معها ] به زيادة وسعه راجع است . قوله : فيقوم بما لا بد منه : ضمير فاعلى در [ يقوم ] به زوج راجع است و ضمير در [ منه ] بماء موصوله عود مىكند . قوله : من مهرها و نفقتها : ضميرهاى مؤنث به حرّه راجع است . قوله : وجوده بالقوة : ضمير در [ وجوده ] به نفقه راجع است . قوله : كغلة الملك : مقصود از [ غلة ] عايد و بهره است . قوله : واصله : ضمير مجرورى به [ عنت ] راجع بوده و مقصود از [ اصل ] معناى لغوى است . قوله : بعد الجبر : يعنى پس از بستن و به شدن . قوله : فاستعير لكل مشقة و ضرر : ضمير نائب فاعلى در