سپس مىفرماين : و از نظر حكمى كه ذكر شد همچون مسئله جمع بين اختين است اگر شخص در عقد واحدى پنج زن را به تزويج خويش درآورد يا با داشتن سه همسر در عقد واحدى دو زن ديگر را براى خود تزويج نمود و به عكس آن يعنى با داشتن دو همسر سه زن را در عقد واحدى به تزويج خويش درآورد و يا صورى كه نظير اينها باشد مثل اينكه شخصى با داشتن يك همسر چهار زن را در عقد واحدى به تزويج خويش درآورد . حاصل آنكه حكم در تمام اينصور آنست كه عقد نسبت به تمام معقودات باطل و فاسد است . تبصره لازم بتذكر و يادآورى است كه جمع بين دو خواهر يا مادر و دختر تنها در نكاح و توابع آن از قبيل استمتاع و التذاذ جايز نيست اما در ملك مشروع و صحيح است . بنابراين شخص مىتواند دو خواهر را در عقد بيع واحدى به خود چنانچه اشتراء مادر و دختر در ضمن عقد واحد نيز جايز و مشروعست . قوله : فكذلك : يعنى عقد هردو باطلست . قوله : لاشتراكهما فى ذلك : ضمير تثنيه به مسئله جمع بين اختين و جمع بين الام و البنت راجع است و مشار اليه [ ذلك ] دليل حرمت باشد . قوله : يتخيّر واحدة منهما : ضمير در [ منهما ] به اختين