صيغه عتق ذكر گردد اشكاليكه متوجه كلام ايشان است اينكه مهر يعنى عتق پيش از تزويج وجود خارجى ندارد پس چگونه مىتوان آن را مهر قرار داد . اشكال ديگر آنكه تزويج مذكور مستلزم دور است زيرا : عقد نكاح تحققش موقوف به مهر است چه آنكه در نكاح ياد شده اگر مهر يعنى عتق حاصل نشود تحقق نكاح نيز مستحيل ميگردد زيرا بديهى است كه ازدواج مولى با كنيز خودش شرعا ممتنع است . پس تحقق نكاح موقوف بر مهر يعنى حصول عتق مىباشد و از طرفى ديگر حصول مهر يعنى عتق بعد از عقد نكاح مىباشد پس هركدام از عتق و تزويج متوقف بر ديگرى مىباشند و اين دور بوده كه استحاله آن غنى از توضيح و تفصيل بيشتر مىباشد . جواب شارح ( ره ) مىفرماين : اين اشكال مدفوع و مردود است : اوّلا : قبول نداريم كه مهر لازم باشد قبل از عقد نكاح تحقق خارجى داشته باشد بلكه همينقدر كه با عقد متقارن باشد كفايت مىكند و در اينجا تقارن عتق با عقد حاصل است . ثانيا : قبول نداريم كه عقد بر مهر متوقف باشد بلكه اساسا در صحت و تحقق عقد مهر هيچگونه نقشى ندارد اگرچه مستلزم آن است . و با توجه بايندو جواب مىگوئيم :