قلت : فعبد تزوّج حرّة ؟ قال : يلحق الولد بامّه . ( وسائل ج 14 ص 529 ) 3 - محمد بن يعقوب از محمد بن يحيى از احمد از على بن الحكم و احمد بن محمد بن ابى نصر از حكم بن مسكين از جميل بن درّاج قال : سئلت ابا عبد اللّه عليه السلام عن الحرّ يتزوّج الامة او عبد يتزوّج حرّة ؟ قال : فقال لى : ليس يسترق الولد اذا كان احد ابويه حرّا انّه يلحق بالحرّ منهما ، ايهما كان . ابا كان او أمّا . ( وسائل ج 14 ص 530 ) قوله : الدالة عليه : ضمير در [ عليه ] به كون الولد حرّا راجع است . قوله : سواء فى ذلك : مشار اليه [ ذلك ] كون الولد حرّا مىباشد . قوله : و لانّه نماء الحرّ فى الجملة : ضمير در [ لانه ] بولد راجعست و مقصود از [ فى الجملة ] اينستكه ولد اگرچه نماء هردو يعنى حرّ و مملوكه مىباشد ولى در عين حال با قطع نظر از اينكه نماء مملوكه است مىتوان آن را نماء حرّ نيز دانست . قوله : لانّها اقوى : ضمير در [ لانّها ] به حق حرّيت راجع است . قوله : و لهذا بنى العتق على التغليب و السراية : مشار اليه [ هذا ] اقوى بودن حق حريت از رقيت مىباشد .