سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
319
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
نموده رجوع كند . اگر مرد از ظهار رجوع كرد و كفاره داد كه مطلوب حاصل است و در غير اين صورت ملزم است كه همسرش را طلاق دهد . قوله : و لم تخص : ضمير مستتر به آيه ظهار راجعست . قوله : بخلاف ما سبق : مقصود از [ ما سبق ] آيه ايلاء است . قوله : و ذهب جماعة : مقصود ابن جنيد و مرحوم صدوق و ابن ادريس مىباشد . قوله : الى عدم وقوعه بها : ضمير در [ عدم وقوعه ] به ظهار و در [ بها ] به معقوده منقطع راجعست . قوله : لقول الصادق عليه السلام : روايت مذكور را مرحوم صاحب وسائل در ج 15 ص 509 به اين شرح نقل نموده : محمد بن يعقوب از محمد بن يحيى از احمد بن محمد از ابن فضّال از كسى كه او را خبر داده از مولانا الصادق عليه السلام قال : لا يكون الظهار الا على مثل موضع الطلاق . قوله : يلزم بالفئة : مقصود رجوع كردن از ظهار و مواقعه نمودن با همسر است . قوله : و هو هنا متعذر : ضمير [ هو ] بطلاق راجعست . قوله : بضعف الرّواية : چون در سند آن [ ابن فضّال ] مىباشد . قوله : و الالزام باحد الامرين : مقصود از [ الامرين رجوع و طلاق مىباشد .