در اينجا دو احتمال وجود دارد : احتمال اوّل : آنكه بگوئيم همچون صورت پيش‌شرط مستقر و ثابت بوده و ارث را براى هركدام كه شرط نموده‌اند همان وارث خواهد بود و ديگرى از ارث نصيبى ندارد اگرچه موتش مؤخر واقع شود . احتمال دوّم : ملتزم شويم كه شرط مزبور باطل است زيرا با مقتضاى عقد مخالفت دارد چه آنكه زوجيّت اگر مقتضايش ارث است و موانع از ارث منتفى است پس بايد اين امر از هردو طرف ثابت باشد و اگر چنين اقتضائى ندارد يا مانع از آن موجود است پس از هردو طرف بايد اين مانع تحقق داشته و ارث نسبت بهردو منتفى باشد . قوله : و اما ثبوته معه : ضمير در [ ثبوته ] به ارث و در [ معه ] به شرط راجع است . قوله : و قول الصادق عليه السلام : اين حديث را مرحوم صاحب وسائل در ج 14 486 به اين شرح نقل فرموده است : محمد بن الحسن باسنادش از حسين بن سعيد از نضر از عاصم بن حميد ازمحمد بن مسلم . قال : سئلت ابا عبد اللّه عليه السلام كم المهر ؟ يعنى فى المتعه . فقال : ما تراضيا عليه الى ان قال : و ان اشترطا الميراث فهما على شرطهما . قوله : و قول الرضا عليه السلام : روايت مذكور را مرحوم صاحب وسائل در ج 14 ص 485 به اين شرح نقل نموده است :