سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
304
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
له : الرّجل يتزوّج المرأة متعة سنة او اقل او اكثر . قال : اذا كان شيئا معلوما الى اجل معلوم . قال : قلت : و تبين به غير طلاق ؟ قال : نعم . قوله : و لا ايلاء : ايلاء آنست كه مرد به قصد اضرار بزن قسم مىخورد كه تا مدتى بيش از چهار ماه با زن همبستر نشود . و حكم آن اينستكه اگر مرد با وى مواقعه ننمود زن ميتواند به حاكم شكايت كند وى مرد را به مدت چهار ماه از وقت ايلاء مهلت مىدهد ، پس اگر مرد از قسمى كه خورده رجوع نمود بحثى نيست و در غير اين صورت اگر چهار ماه گذشت و مرد بر امتناع از دخول باقى بود حاكم وى را مخيّر مىكند بين كفّاره دادن و رجوع از قسم و بين طلاق دادن زن و شرح آن انشاء اللّه بطور مفصل در كتاب ايلاء خواهد آمد . قوله : لقوله تعالى فى قصة الايلاء الخ : خداوند متعال در آيه 226 و 227 از سوره بقره در شرح قصّه ايلاء مىفرمايد : للذين يؤلون من نسائهم تربّص اربعة اشهر . فان فآءو فانّ اللّه غفور رحيم ، و ان عزموا الطلاق فانّ اللّه سميع عليم . يعنى : كسانى كه زنان خويش را ايلاء مىكنند مدت چهار ماه به ايشان مهلت داده مىشود پس اگر از قسم رجوع نمودند خداوند آمرزنده و مهربان مىباشد و اگر قصد طلاق نمودند پس حقتعالى شنوا و داناست قوله : و هو منتف فى المتعة : ضمير [ هو ] بجواز مطالبه بوطى راجعست .