سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

293

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

شده و بمقتضاى لا مهر لبغىّ از مرد چيزى طلبكار نمىشود . قوله : لانه وطى محترم : ضمير در [ لانه ] بدخول راجعست قوله : فلابدّ له من عوض : ضمير در [ له ] به وطى محترم عود مىكند . قوله : و قد بطل المسمّى : مقصود از [ مسمّى ] مهريستكه تعيين كرده‌اند . قوله : فيثبت مهر مثلها فى المتعة المخصوصة : يعنى تحقيق بايد بكند كه چنين زنى با داشتن خصوصيات شخصى در موقعيّت زمانى و مكانى اگر متعه شود مهريه‌اش چه مقدار است آنگاه همان مبلغ را مرد بوى مسترد دارد . متن : و قيل : تأخذ ما قبضته و لا يسلم الباقي استنادا إلى رواية حملها على كون المقبوض به قدر مهر المثل أولى من إطلاقها المخالف للأصل و قبل الدخول لا شيء لها ، لبطلان العقد المقتضي لبطلان المسمى ، فإن كانت قد قبضته استعاده ، و إن تلف في يدها ضمنته مطلقا ، و كذا لو دخل و هي عالمة بالفساد ، لأنها بغي ، و لا مهر لبغي . شرح فارسى : مرحوم شارح مىفرماين : بعضى از فقهاء فرموده‌اند : در وقتى فساد عقد معلوم شد هرمقدارى كه از مهر بزن داده شده مال او است و باقيمانده‌اش بر مرد واجب التسليم نيست . و مستند وى در اين فتوى روايتى استكه حملش بر اينكه مال قبض شده به قدر مهر المثل بوده اولى و سزاوارتر است از آنكه باطلاق