تنبيه ظاهرا هبه در اينجا همان اسقاط و در واقع بمنزله ابراء مىباشد يعنى از عقود نيست تا نياز به قبول داشته بلكه ايقاع محسوب مىشود بنابراين بدون اينكه زن [ قبلت ] بگويد مدت متعه زائل و ساقط مىشود . قوله : و لو وهبها المدة : ضمير فاعلى در [ وهبها ] بزوج و ضمير مفعولى به زوجه راجع است . قوله : فعليه نصف المسمى : ضمير در [ فعليه ] به زوج راجع است . قوله : كما لو طلق فى الدوام قبله : ضمير در [ طلّق ] به زوج عود مىكند و ضمير در [ قبله ] بدخول برمىگردد . قوله : و فى الحاق هبة بعض المدة قبله : يعنى مقدارى از مدت بدون اينكه مرد از آن استمتاع برد گذشت و مقدار ديگر از آن باقيمانده آنگاه مدت باقيمانده را پيش از آنكه با وى دخول نمايد بزن بخشيد . قوله : و الاصل تقيضى عدم السقوط : مىتوان گفت مقصود از [ اصل ] استصحاب است و تقرير آن چنين مىباشد : به مجرد عقد متعه مهريه به ذمّه مرد آمد منتهى پس از هبه مدت شك داريم كه مهر ساقط مىشود يا باقى است استصحاب بقاء مقتضى است ساقط نشده باشد . قوله : لم يسقط منه شى : ضمير در [ منه ] به مهر راجعست