سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
275
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
بما بين طلوع الشمس و الزوال . شرح فارسى : مرحوم مصنف سپس ببرخى از احكام اشاره نموده و مىفرماين : الف : از حيث قلت و كثرت اندازهاى براى مهر معين نشده است . ب : و نيز در مدت متعه تعيين زمان نشده است . شارح ( ره ) در ذيل [ و لا تقدير فى المهر ] مىفرماين : بلكه هرچه را كه زن و شوهر بر آن تراضى نموده و به آن خشنود باشند مشروط باينكه مال محسوب گردد صحيح است كه آن را مهريه قرار دهند اگرچه يك مشت گندم باشد . مرحوم صدوق مهريه در باب متعه را فرموده كمتر از يك در هم نبايد قرار داد . و در ذيل [ و كذا فى الاجل ] مىفرماين : مدت در نكاح متعه از حيث قلّت و كثرت تقدير و اندازهاى شرعا ندارد و اينكه برخى از علماء آن را از حيث قلّت مقدّر به زمان بين طلوع شمس و زوال آن نموده و گفتهاند از اينمدت كمتر جايز نيست قوليست شاذ و نادر و موافقى براى آن وجود ندارد . قوله : ممّا يتموّل : از اين عبارت معلوم مىشود تنها شرطى كه در مهر وجود دارد اينست كه بايد عرفا و شرعا مال باشد و بيش از اين شرط ديگرى در آن نمىباشد . قوله : و قدره الصدوق بدرهم : ضمير در [ قدره ] به مهر راجع است . مرحوم سيد على طباطبائى در رياض المسائل آورده كه مدرك