سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

255

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

قوله : فلو فرضه المصنف كذلك كان اشمل : ضمير منصوبى در [ فرضه ] به فرع مزبور راجعست و مقصود از [ كذلك ] همچون روايت مىباشد يعنى اگر مرحوم مصنف فرع ياد شده را همچون روايت فرض مىفرمود . متن : أما لو ولدتها قبل تزويجه فلا كراهة ، لعدم النهي ، و انتفاء العلة . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : اما اگر زوجه شخص دختر مزوّجه را پيش از تزويجش با زوج زائيده باشد كراهتى در تزويج دختر با پسر زوج نمىباشد . شارح ( ره ) مىفرماين : دليل عدم كراهت اينست كه در اينفرع نهى نبوده و علّت براى كراهت منتفى مىباشد . قوله : لو ولدتها قبل تزويجه : ضمير فاعلى در [ ولدتها ] به زوجه و ضمير مفعولى به بنت و ضمير مجرورى در [ تزويجه ] بزوج راجع است . متن : و أن يتزوج بضرة الأم مع غير الأب لو فارقها الزوج ، لرواية زرارة عن الباقر ( عليه السلام ) قال ما أحب للرجل المسلم أن يتزوج ضرة كانت لأمه مع غير أبيه و هو شامل لما إذا كان تزوج ذلك الغير قبل أبيه و بعده . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : و نيز مكروهست كه شخص وقتى مادرش از پدر وى طلاق گرفت و با مرديكه همسر ديگر دارد ازدواج نمود و سپس رقيب مادر از