سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
240
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
قوله : ان حلّت له فى الحال : ضمير در [ حلّت ] به [ مرئة ] و در [ له ] به زوج عود مىكند . قوله : بان تكون على طلقة : ضمير در [ تكون ] به [ مرئة ] راجعست و مقصود اينست كه زن از شوهرش يك طلاق خلع فقط گرفته است . قوله : و ان توقف الحل على رجوعها فى البذل : ضمير در [ رجوعها ] به [ مرئة ] راجعست و مقصود اين استكه زنيكه از شوهرش طلاق خلع گرفته يعنى مهريهاش را در قبال طلاق به شوهر بخشيده است اگر پشيمان شد و در بذلى كه نموده رجوع نمود عدّه بائن بعدّه رجعى مبدل شده و بدين ترتيب مرد نيز در طلاقيكه داده حق رجوع پيدا مىكند . متن : و يحرم التصريح منه إن توقف حلها له على المحلل ، و كذا يحرم التصريح في العدة من غيره مطلقا ، سواء توقف حلها للزوج على محلل أم لا ، و كذا منه بعد المدة . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : در صورتى كه حلال شدن زن بر شوهر متوقف بر وساطت محلل باشد بر وى حرامست كه بطور صريح به وى پيشنهاد ازدواج نمايد . و نيز بر غير شوهر حرامستكه در عدّه بطور صريح از زن درخواست ازدواج نمايد اعم از آنكه حلّيتش بر شوهر نياز بمحلّل داشته يا چنين نباشد . شارح ( ره ) مىفرماين :