سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
218
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
قول اول [ روايت از حضرت نبوى صلّى اللّه عليه و آله سلّم در اعتبار كفويت ] قول اول كه معظم از فقهاء به آن قائل هستند منع از چنين ازدواجى است يعنى نكاح زن شيعه امامى اثنى عشرى را با مرد مخالف حرام مىدانند و دليلشان بر اين رأى سه امر مىباشد . ادله قول اول 1 - فرموده نبىّ اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم : مؤمنين برخى از ايشان كفو و همسر برخى ديگرند . مفهوم اينعبارت آنست كه كفو و همسر بودن تنها بين اهل ايمان ( يعنى شيعه اثنى عشرى ) بوده و هرگز مرد غير مؤمن نمىتواند همسر زن مؤمنه باشد . و چون در صحت نكاح همانطوريكه قبلا گفته شد كفو بودن و همسرى بين مرد و زن شرط است لاجرم تزويج غير مؤمن با زن مؤمنه باطل و غير مشروع مىباشد . 2 - فرموده ديگر از نبىّ اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم : زمانيكه بنزد شما آيد كسى كه دين و خلقتش پسنديده شما است پس با وى تزويج نمائيد چه آنكه اگر چنين نكنيد در زمين فتنه و فساد عظيمى به پا مىشود . تقرير استدلال به اين حديث آنست كه : مؤمن هرگز دين غير خويش را نمىپسندد پس مشمول اين حديث نيست .