قوله : هذا هو المشهور : مشار اليه [ هذا ] تفصيلى است كه مذكور شد . قوله : و عليه الفتوى : ضمير در [ عليه ] بمشهور راجع بوده و مقصود از [ الفتوى ] فتواى شارح ( ره ) است . قوله : لكن لا يمكن من الدخول عليها ليلا : كلمه [ لا يمكن ] به تشديد كاف و به صيغه مجهول بوده و ضمير مستتر در آن بزوج راجعست و ضمير مجرورى در [ عليها ] به زوجه عود مىكند و معناى عبارت اينستكه مرد را از اينكه شب نزد همسرش برود متمكن نساخته و از اين امر او را ممانعت مىكنند . قوله : و لا من الخلوة بها : ضمير در [ بها ] به زوجه راجع بوده و مقصود اينست كه در روز نيز از خلوت نمودن با همسرش او را بازمىدارند . قوله : و لا من اخراجها الى دار الحرب : ضمير در [ اخراجها ] به زوجه راجع بوده و اضافه [ اخراج ] به ضمير از قبيل اضافه مصدر به مفعول است بنابراين فاعل آن ضميرى است مستتر است كه بزوج عود مىكند . قوله : ما دام قائما بشرائط الذمة : اين عبارت قيد است براى [ انّ النكاح لا ينفسخ ] . قوله : استنادا الى روايات ضعيفة الخ : از جمله اين روايات حديثى استكه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 14 ص 420 به اين شرح نقل فرموده : محمد بن الحسن باسنادش از محمد بن على بن محبوب از احمد بن محمد از على بن حديد از جميل بن درّاج از برخى اصحاب