سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
178
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
دليل احتمال دوم مرحوم شارح براى احتمال دوم با جوابيكه از استدلال براى احتمال اول دادهاند مجموعا چهار دليل ذكر فرمودهاند : 1 - آيه شريفه كه لعان را بين زن و شوهر در صورت قذف نسبت ناروا دادن تشريع فرموده عام است و هرزوج و زوجهاى را در بر ميگيرد فقط بواسطه نصّ يا اجماع قذف صماء و خرساء از آن خارج شده در نتيجه باقى صور كه از جمله نفى ولد نمودن صماء و خرساء باشد در عموم حكم بلعان داخل و باقى مىمانند پس بايد لعان صورت گيرد . 2 - تحقق حرمت ابدى متوقفست بر وقوع لعان . 3 - به صرف آنكه نفى ولد با قذف در حكم بتحريم ابدى بواسطه لعان نسبت به غير صماء و خرساء مساوى بود نمىتوان آن را با قذف در صمّاء و خرساء نيز مشترك دانسته و بگوئيم همانطوريكه قذف صماء و خرساء موجب حرمت ابدى بدون لعان مىشود نفى ولدش نيز بايد چنين باشد و دليل بر اين گفته ما آنست كه اسباب متوقف بر ورود نصّ و امضاء شرع مىباشند فلذا چون نصّ قذف صماء و خرساء را سبب براى تحريم ابدى بدون لعان قرار داده ملزم و مجبوريم كه آن را بسببيّت بشناسيم ولى نسبت به نفى ولد چنين نصّى چون وجود ندارد نميتوان آن را سبب براى تحريم بدون لعان قرار داد و بمجرّد استحسان و قياس اكتفاء كرد . 4 - اجماعيرا كه مرحوم شيخ طوسى در كتاب خلاف ادعاء فرمودهاند صرفا ناظر به صورت قذف خرساء و صماء است نه بطور مطلق تا شامل