مىتوان آن را به اين بخش از آيه نيز ارجاع داد چه آنكه آيه چنين است : و امهات نسائكم و ربائبكم اللاتى فى حجوركم من نسائكم اللاتى دخلتم بهنّ . يعنى و بر شما حرام است مادر زن و دختر زن مشروط باينكه با زن دخول كرده باشيد پس شرط حرمت مادر زن همچون دختر زن دخول بوى مىباشد . جواب مشهور از اين سؤال اينطور جواب داده‌اند : وصف [ دخلتم بهنّ ] از دو طريق مىتوان اثبات نمود كه حجّت نبوده و مفهوم ندارد : الف : اين وصف را بايد صرفا بخصوص فقره دوّم يعنى حرمت ربيبه ارجاع داد چه آنكه وصف متأخر از دو موصوف يا شرط متأخر از دو شرط و يا حال متأخر از دو ذو الحال تمامى حكم استثناء متأخر از دو مستثنا منه را دارند و همانطورى كه در باب استثناء علماء علم ادب و اصول فرموده‌اند استثناء بجمله اخير راجع است در امثله مذكوره نيز حكم همينطور است از اينرو جمله وصفيّه [ دخلتم بهنّ ] را كه متضمّن وصف دخول است بايد بخصوص جمله اخير يعنى [ و ربائيكم اللاتى فى حجوركم من نسائكم ] راجع باشد . ب : امر دائر است بين سه چيز : 1 - ياجمله وصفيّه را فقط بخصوص اخير ارجاع دهيم .