زنى را به تزويج دائمى خود درآورد . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود از [ ذو النصاب ] كسى استكه صاحب تعدادى همسر بوده كه تجاوز از آنها برايش مشروع نيست مثلا چهار همسر حرّه دائمى داشته باشد كه در اين صورت حق اختيار پنجمين را ندارد . و منظور مرحوم ماتن اينستكه چنين شخصى اگر يكى از همسرانش يا بيشتر از يكى را طلاق رجعى داد تا ما دامى كه مطلّقه عدّه‌اش باقى است شخص مطلّق نمىتواند با زنى ديگر تزويج دائمى نمايد و دليل اين حكم آنست كه زن مطلّقه‌ايكه طلاقش رجعى است در طول مدت عدّه بمنزله همسر مرد محسوب مىشود از اينرو نكاح دائمى نمودن در اين مدت مثل آنست كه شخص به تزويج بيش از نصاب اقدام نموده باشد و آن قطعا جايز و مشروع نمىباشد . قوله : الذى لا يجوز تجاوزه : كلمه [ الذى ] صفتست براى [ ذو النصاب ] و ضمير مجرورى در [ تجاوزه ] به نصاب راجعست . قوله : واحدة او اكثر : كلمه [ واحدة ] منصوب است تا مفعول براى [ طلّق ] باشد . قوله : طلاقا رجعيا : كلمه [ طلاقا ] مفعول مطلق و [ رجعيا ] صفت آنست . قوله : لم يجز له التزويج : ضمير در [ له ] به مطلّق عود مىكند . قوله : من العدّة : عده طلاق در زنانى كه حيض ميبينند بمدّت انقضاى سه طهر است و در آنان كه در سن زنانى هستند كه