و لا يشترط الإنزال ، و لا يكفي الدبر ، شرح فارسى مرحوم مصنف مىفرماين : 33 - جايز نيست كه مرد مجامعت با همسرش را به بيش از چهار ماه ترك كند . شارح ( ره ) مىفرماين : آنچه در وجوب فعل معتبر است صرفا مسمّاى وطى يعنى مقدارى كه موجب حصول جنابت و وجوب غسل مىشود مىباشد و در آن شرط نيست كه مرد انزال شده و از او منى خارج شود بلكه مجرّد دخول به مقدار حشفه كفايت مىكند ولى جالب آنكه وطى مىبايد در قبل بوده و در دبر كفايت نمىكند . قوله : و المعتبر فى الوجوب مسمّاه : ضمير مجرورى در [ مسمّاه ] به وطى راجع است . قوله : و هو الموجب للغسل : ضمير [ هو ] به مسمّا عود كرده و مقصود از مقدارى كه باعث غسل مىشود همان دخول به قدر حشفه ( ختنه‌گاه ) مىباشد . مؤلف گويد : دليل بر حرمت ترك وطى در بيش از چهار ماه اخبارى است كه وارد شده از جمله خبر ذيل مىباشد : محمد بن الحسن باسنادش از صفوان بن يحيى از ابى الحسن الرضا عليه السلام : انّه سئله عن الرّجل تكون عنده المرأة الشّابّة فيمسك عنها الاشهر و السنة لا يقر بها ليس يريد الاضرار بها يكون لهم مصيبة يكون