قوله : و ان كانت زوجة : ضمير در [ كانت ] به امه عود مىكند قوله : فلو اذنت انتفى ايضا : ضمير فاعلى در [ اذنت ] به زوجه و ضمير در [ انتفى ] به تحريم راجع مىباشد و كلمه [ ايضا ] اشاره است باينكه تحريم در اين صورت همچون فرض متعه منتفى است . قوله : و كذا يكره لها العزل بدون اذنه : ضمير در [ لها ] به زن و در [ اذنه ] به زوج عود مىكند . قوله : و هل يحرم لو قلنا به فيه : ضمير در [ به ] بتحريم و در [ فيه ] به عزل زوج راجع است . قوله : مقتضى الدليل الاول : مقصود از [ دليل اول ] دليلى است كه قائلين بحرمت به آن استدلال نمودند و آن عبارت بود از تنافى عزل با حكمت نكاح . قوله : ذلك : مشار اليه [ ذلك ] حرمت مىباشد . قوله : و الاخبار خالية عنه : ضمير در [ عنه ] به عزل زوجه راجع است . مؤلف گويد : اخبارى كه در اين باب وارد شده اساسا در سؤال و جواب كوچكترين اشاره‌اى به عزل زن نشده است و ما براى نمونه سه خبر را در اينجا نقل مىكنيم : 1 - روايتى استكه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 14 ص 105 به اين شرح نقل فرموده است : محمد بن يعقوب از محمد بن يحيى از احمد بن محمد از ابن محبوب از علاء از محمد بن مسلم قال :