سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
69
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
پدران خود يا پدران شوهرهاى خويش تا آن جائى كه ميفرمايد يا بر كسانى كه مالك ايشان هستند . عموم [ او ما ملكت ايمانهنّ ] مورد بحث را شامل شده و به اين ترتيب هم زن مىتواند به عبد خواجه بنگرد و هم بالعكس . استدلال قائلين بعدم جواز نظر قائلين بعدم جواز نظر مىفرماين : آيه مزبور مختص بموردى است كه مولا بكنيز خويش بخواهد نگاه كند اعم از اينكه مولا مرد باشد يا زن اما اينكه مولا بعبد خويش نيز بتواند نظر كند از اين آيه استفاده نشده و آيه مذكور اجنبى از افاده آن است . حاصل آنكه اگرچه عبارت [ ما ملكت ايمانهنّ ] عام است و مورد نزاع را شامل مىشود ولى اين عموم را بايد اختصاص داد به آنجائى كه مولى بكنيز خويش نگاه كند و دليل بر اين اختصاص جمع بين همين آيه و بين امر به پوشاندن چشم و حفظ فرج بطور مطلق مىباشد . توضيح و تفصيل آيه قل للمؤمنات يغضضن من ابصارهنّ و يحفظن فروجهنّ دلالت دارد بر اينكه زنان بطور مطلق از نظر بر مردان اجنبى بايد چشم پوشيده و فروج خويش را از ايشان حفظ كنند و عبارت [ الّا ما ملكت ايمانهنّ ] دلالت دارد كه زن مىتواند به ملك يمين خويش نظر نموده و فرج خويش را از وى حفظ نكند و عموم اين معنا مورد بحث را شامل