مرحوم شيخ الطائفه در كتاب تهذيب طبع قديم ج 2 ص 231 به اين شرح نقل نموده : احمد بن محمد بن عيسى از ابن ابى عمير از اسحق بن عمّار قال : قلت لابى ابراهيم عليه السلام : الرّجل يكون معه اهله فى السّفر و لا يجد الماء ، أياتى اهله ؟ قال : ما احب ان يفعل ذلك الا ان يخاف على نفسه . متن : ( و يجوز النظر إلى وجه المرأة يريد نكاحها ) و إن لم يستأذنها ، بل يستحب له النظر ليرتفع عنه الغرر ، فإنه مستام يأخذ بأغلى ثمن كما ورد في الخبر شرح فارسى مرحوم مصنف مىفرماين : 23 - به صورت زنى كه اراده ازدواج با آن را دارند مىتوانند نگاه كنند . شارح ( ره ) مىفرماين : حكم مزبور ثابت است اگرچه مرد در نگاه كردن از زن اجازه نگيرد بلكه مىتوان گفت بر مرد مستحب است كه بوى نظر نمايد تا به اين وسيله جهالت بر طرف شود و در خبر آمده كه : فانّه مستام يأخذ بأغلى ثمن ( يعنى آن مرد خريدارى است كه زن را بثمن گران ابتياع مىنمايد ) . قوله : و ان لم يستأذنها : ضمير فاعلى به مرد و ضمير مفعولى به زن راجع است . قوله : بل يستحب له النظر : ضمير در [ له ] به مرد عود مىكند .