است ازاينرو ممكنست مذهب و رأى شاهد با عقيده حاكم متفاوت بوده فلذا شهادت بتحريم نمودن رضاعى دهد كه از نظر حاكم محرّم نيست لازم بتوضيح است در صورتى كه توافق شاهد با حاكم از نظر رأى محرز باشد حق آنست كه بشهادت مطلق اكتفاء مىشود منتهى اصحاب و فقهاء عظام بطور مطلق قائل بعدم صحّت شهادت شده‌اند و صرفا صورتى را كه شاهد شهادتش بالتفصيل بوده و متعرض جزئيّات و خصوصيات شود از نظر ايشان مقبول و پذيرفته است . بنابراين طبق فرموده اصحاب لازم است دو شاهد در مقام شهادت بگويند : فلانى از پستان فلان زن از شير مولود پانزده مرتبه كامل در اثناء سنّ دو سال بدون اينكه بين رضعات اين زن از زن ديگرى شير تغذيه كند ارتضاع نموده است . و خلاصه آنكه لازمست شاهدان متعرض تمام شرائط و جزئيات بشوند . لازم بتذكر است كه در صحت شهادت و قبولى آن على الاقوى لازم نيست شاهدان بگويند شير به جوف و شكم طفل داخل شده است . قوله : الشهادة به : ضمير در [ به ] برضاع راجعست . قوله : بحصول الرضاع المحرّم مطلقا : يعنى بدون تعرّض نسبت بشروط و خصوصيات . قوله : للاختلاف فى شرائطه : يعنى شرائط رضاع . قوله : فجاز ان يكون : كلمه [ جاز ] يعنى امكن .