سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

385

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

منتهى كبيره حرام ابدى و صغيره حرام ابدى نشده و دوباره مرد مىتواند با او ازدواج كند . قوله : فلو ارضعت امّه : ضمير در [ امّه ] بزوج راجعست . مؤلف گويد : اگر مادر شوهر عروس خود را شير دهد چنانچه گفته شد زن بر شوهر حرام مىگردد و علت اين حرمت آنست كه زن و شوهر خواهر و برادر رضاعى مىشوند و همانطوريكه اين عنوان از رضاع پيش از عقد نكاح مانع از جواز ازدواج است پس از عقد ازدواج نيز مانع از استمرار آن شده و سبب فسخ نكاح و بطلان آن مىگردد . قوله : او من يحرم النكاح بارضاعه : مقصود از [ نكاح ] نكاح زوج و همسر او كه از افراد مذكور شير خورده است مىباشد و ضمير در [ بارضاعه ] به [ من موصوله ] راجعست . قوله : كاخته : يعنى اخت زوج . مؤلف گويد : اگر خواهر شوهر زن برادر را شير داد همانطوريكه گفته شد زن بر شوهر حرام مىگردد زيرا پس از تحقق رضاع با شرائطش زن خواهرزاده رضاعى و شوهر دائى رضاعى او مىگردد . قوله : و زوجة ابيه : ضمير در [ ابيه ] بزوج راجعست . مؤلف گويد : اگر زن پدر انسان همسر وى را با شير پدر ارضاع نمود نكاح باطل مىشود و وجه آن اينست كه زن و شوهر خواهر و برادر رضاعى مىشوند .