شرح فارسى مرحوم مصنف مىفرماين : ز : جايز است كه برادران و خواهران نسبى مرتضع با برادران و خواهران رضاعى وى ازدواج كنند . شارح ( ره ) مىفرماين : دليل اينحكم آنست كه بين ايندو گروه نسبت اخوّت نبوده بلكه برادران و خواهران نسبى برادران و خواهران برادر خويش مىباشند و ثابت و محقق استكه اخوة الاخ [ برادران و خواهران برادر ] وقتى با هم برادر و خواهر نباشند بر يكديگر حرام نمىباشند ، مانند شخصى كه داراى برادر پدرى و خواهر مادرى باشد در اينجا خواهر مادرى وى بر برادر پدرى او حرام نيست چون بينشان قرابت و خويشاوندى نمىباشد . مؤلف گويد : مثلا زيد از طرف پدرش برادرى بنام عمرو و از طرف مادرش خواهرى بنام هند دارد در اين فرض اگرچه هند خواهر زيد است اما با عمرو هيچ نسبتى ندارد فقط خواهر برادر او مىباشد و ايعنوان از عناوين محرّم در باب نسبت نمىباشد . قوله : فى اخوته رضاعا : ضمير در [ اخوته ] بمرتضع راجع است . قوله : اذ لا اخوة بينهم : ضمير در [ بينهم ] باخوه رضاعى و نسبى راجعست . قوله : و انّما هم اخوة اخيهم : ضمير [ هم ] به برادران و خواهران رضاعى راجع است چنانچه ضمير در [ اخيهم ] نيز چنين