زنان شيرده كه شير تمام متعلّق بيك مرد است به صد تن برسند و تصوير آن به اين است كه مردى از طريق متعه تعداد صد همسر داشته باشد و تمام شيرده باشند يا صد كنيز داشته كه همگى شيرشان از آن وى بوده و هركدام طفلى را شيردهند كه در اين فرض تمام اطفال با هم برادر و خواهر رضاعى بوده و بينشان نشر حرمت تحقق پيدا مىكند . لازم بتوجه و تذكر است كه معظم از فقهاء و جمله‌اى از اخبار و احاديث شرط هفتم كه اتحاد فحل باشد معتبر نموده‌اند چنانچه برخى از اخبار داله بر اين شرط قبلا نقل شد . قوله : لم يجتمع ذكر و انثى منهم : ضمير جمع به جماعت راجع است . قوله : فانّه يحرم كل انثى رضعت مع ذكرها : ضمير در [ فانّه ] به معناى شأن بوده و ضمير در [ ذكرها ] به [ انثى ] راجعست . قوله : من لبن فحل واحد عليه : ضمير در [ عليه ] به [ ذكر ] راجع است . قوله : و العبارة لا تفى بذلك : يعنى مراد و مقصود اينست كه هرمذكر و مؤنثى كه از شير يك فحل تغذيه كرده باشند نشر حرمت بينشان محقق است و در غير اين صورت نشر حرمت بين آنها وجود ندارد ولى عبارت متن بدون توضيح و شرح شارح مفيد اين معنا نمىباشد . قوله : و لكن المراد منها حاصل : ضمير در [ منها ] به عبارت راجعست .