سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

332

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

قوله : من الشك فى صدق الشرط : اشاره است بدليل احتمال اول كه عدم نشر حرمت باشد . قوله : و تحقق المعنى : اشاره است بدليل احتمال دوّم كه نشر حرمت باشد . متن : ( أو خمس عشرة رضعة ) تامة متوالية ، لرواية زياد بن سوقة قال قلت لأبي جعفر ( عليه السلام ) هل للرضاع حد يؤخذ به . فقال : " لا يحرم الرضاع أقل من يوم و ليلة ، أو خمس عشرة متواليات من امرأة واحدة من لبن فحل واحد لم يفصل بينهما برضعة امرأة غيرها " . و في معناها أخبار أخر شرح فارسى مرحوم مصنف بامر چهارم اشاره نموده و ميفرمايند : يا زن مرضعه پانزده مرتبه بطفل شير بدهد . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود پانزده مرتبه كامل و پشت سر هم است بطورى كه بين دفعات خوردن غير شير فاصله نشود و دليل بر اين امر و شرط قبلى روايت زياد بن سوقة است : وى محضر امام حضرت ابيجعفر عليه السلام عرض مىكند : آيا براى رضاع حدّى هست تا به آن اخذ شود ؟ حضرت عليه السلام مىفرماين : رضاع موجب تحريم و نشر حرمت نمىشود به كمتر از يكروز و يك شب يا پانزده مرتبه پشت سر هم كه طفل از زن واحدى شيرى را كه از فحل واحد است بخورد و بين رضعات و دفعات خوردن شير از زن ديگر فاصله نشود . و در معناى همين حديث است اخبار ديگرى كه در اين باب