سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
303
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
در مبحث ارث هرشخصى داراى دو حاشيه است : حاشيه علو و حاشيه سفل . و مقصود از [ علو ] منسوبينى هستند كه شخص به آنها منتهى مىشود همچون پدر و مادر و جد و جدّه و مراد از سفل منسوبينى است كه آنها به شخص منتهى مىگردند نظير پسر و دختر و نوه و نبيره و نتيجه . با توجه به اين نكته مىگوئيم : قيد [ من العلو ] براى اخراج دختر و دختر دختر است چه آنكه در حق ايشان نيز عبارت [ او انتهى نسبه اليها بالولادة الخ ] صادق است ولى قيد [ من العلو ] مايز بين آن و جدّه مىشود چه آنكه جدّه كه مادر اعلى شخص است نسب شخص از [ علو ] به او منتهى مىشود امّا دختر دختر مثلا نسب شخص از [ سفل ] به او منتهى مىگردد . قوله : للاب كانت او للام : ضمير مستتر در [ كانت ] به [ للام ] راجعست . متن : ( و البنت و بنتها ) و إن نزلت شرح فارسى مرحوم مصنف مىفرماين : ديگر از زنانى كه ازدواج با آنها حرام است دختر و دختر دختر است . شارح ( ره ) مىفرماين : اگرچه مراتب پيوسته به پائين گرايند و منتهى شوند يعنى نوه دختر و نبيره وى مثلا باشد . قوله : و ان نزلت : ضمير مستتر در [ نزلت ] به [ بنتها ] عائد است .