سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

285

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

قوله : و هكذا صاعدا : يعنى و به همين ترتيب بالاتر مثل جد پدر با جدّ جدّ و نيز جدّ جدّ با جدّ جدّ جدّ . قوله : نظرا الى العلة : يعنى اگر نظر به علّت مذكور نموده و آن را مناط تقديم جدّ بر پدر بدانيم پس در غير آن نيز بايد تعدّى كرد و مقصود از [ علّت ] اقوى بودن جدّ از پدر مىباشد . قوله : و الاقوى العدم : يعنى عدم التعدى . قوله : لخروجه عن موضع النص : ضمير در [ خروجه ] بجدّ با جدّ الاب راجع است . قوله : و لاستوائهما : ضمير تثنيه به جدّ و جدّ الاب راجع است . قوله : و الاب كذلك : يعنى و نيز در اطلاق اب بطور حقيقى با هم متساويند . متن : ( و إن سبق عقد أحدهما صح عقده ) لما ذكر من الخبر و غيره ، و لأنهما مشتركان في الولاية فإذا سبق أحدهما وقع صحيحا فامتنع الآخر شرح فارسى مرحوم مصنف مىفرماين : و اگر عقد يكدام از آن دو ( جدّ و پدر ) بر ديگرى مقدّم باشد همان عقد صحيح و ديگرى باطل است . شارح ( ره ) مىفرماين : دليل اين حكم دو امر است : 1 - خبرى كه ذكر شد و نيز غير آن از اخبار ديگر .