سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
280
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
عقد نكاح گويند كه قبول آن محقق شده باشد بنابراين وقتى گفتند در عقد نكاح با هم مقارن واقع شدند معنايش اينست كه قبولهاى آنها در يك زمان تحقق يابد . و بهرتقدير شارح ( ره ) مىفرماين : حكم مزبور اتفاقى بوده و در آن بر مخالفى دست نيافتيم . و دليل آن از اخبار روايت عبيد بن زرارة استكه ميگويد : محضر امام صادق عليه السلام عرضه داشتم : پدر دخترى اراده نمود او را بكابين مردى درآورد و جدّ وى نيز قصد كرد كه وى را به تزويج مرد ديگرى درآورد كداميك از اين دو عقد صحيح و درست است ؟ امام عليه السلام فرمودند : جدّ ما دامى كه ضرر و فساد ايجاد نكرده باشد بر پدر مقدّم است مشروط باينكه عقد پدر قبل از او واقع نشده باشد . قوله : لو زوّجها الابوان : ضمير مؤنث در [ زوّجها ] به دختر راجع است . قوله : الاب و الجدّ : سرّ اينكه مرحوم شارح [ ابوان ] را تفسير فرمودهاند غالبا وقتى اين لفظ گفته مىشود پدر و مادر بذهن مىآيد ازاينرو براى جلوگيرى از چنين تبادرى در اينجا ابوان را تفسير به جدّ و اب فرمود . قوله : لا نعلم فيه خلافا : ضمير در [ فيه ] به تقديم عقد جدّ راجع است . قوله : و تدل عليه من الاخبار رواية عبيد بن زرارة :