سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

235

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

[ بهذا القدر ] مهر المسمّى است . قوله : ففى تخيّرها قولان : ضمير مؤنث به صغيره عود مىكند . قوله : و المتجه هنا عدم الخيار : مشار اليه [ هنا ] فرع مذكور در اينجا يعنى صورتى كه مهر المسمّاى كمتر از مهر المثل بملاحظه مصلحت قرار داده شده مىباشد . قوله : كما انّ المتجه هناك ثبوته : مشار اليه [ هناك ] فرع قبلى يعنى موردى است كه مهر المسمّى بدون مصلحت قرار داده شده باشد و ضمير در [ ثبوته ] به خيار راجعست . متن : و أما تزويجها به غير الكفو ، أو المعيب فلا شبهة في ثبوت خيارها في أصل العقد ، و كذا القول في جانب الطفل ، [ در داشتن حق خيار صغيره پس از بلوغ نسبت به عقدى كه در آن وى را به همسرى كه كفو او نبوده درآورده اند ] فرع شرح فارسى شارح ( ره ) مىفرماين : اگر ولىّ يا وكيل صغيره يا موكله را به شوهرى كه كفو او نيست تزويج نمود يا بكابين شخصى درآورد كه واجد عيوب مىباشد در اينجا بدون ترديد براى زن خيار نسبت باصل عقد وجود دارد سپس شارح ( ره ) مىفرماين : و همچنين است كلام و احكامى كه گفته شد نسبت به طفليكه ولىّ او برايش زوجه اختيار كند كه در او نيز تمام فروض و صورى كه در صغيره گفته جارى بوده و همان احكام كه در آنجا گفتيم در اينجا نيز مترتب مىشود .