به زوج دوم راجعست . قوله : لانها بزعمها بغى : ضميرهاى مؤنث بزن راجعست و مقصود از [ بغى ] به صيغه صفت مشبهه زناكار را گويند . قوله : و ان ادعت الذكر بعده : ضمير مؤنث در [ ادعت ] به زن و ضمير مجرورى در [ بعده ] بدخول راجعست . قوله : فلها مهر المثل : ضمير در [ لها ] به زن راجع بوده و مقصود از مهر المثل اينست كه بايد سراغ بگيرند كه زنى همچون وى با داشتن موقعيّت و خصوصيّاتى كه در او است مهريه‌اش چقدر است سپس زوج دوم آن مقدار را بوى بدهد . قوله : للشبهة : يعنى وطى و مواقعه در اين فرض زنا نبوده بلكه شبهة واقع شده است ازاينرو مهر را زن از مرد طلبكار مىباشد . قوله : و يرثها الزوج : ضمير مؤنث در [ يرثها ] بزن راجع بوده و مقصود از [ زوج ] زوج دوم است . قوله : و لا ترثه هى : ضمير مذكر در [ ترثه ] بزوج دوم راجع بوده و ضمير [ هى ] به زن عائد است . قوله : و فى ارث الاول مما يبقى من تركتها : مقصود از [ الاول ] زوج اول است و ضمير در [ تركتها ] به زن عائد مىباشد . قوله : بعد نصيب الثانى : يعنى اول بايد نصيب زوجه دوم را داد و سپس اگر از تركه زن چيزى باقى ماند محل كلام استكه زوج اول از آن ارث مىبرد يا نمىبرد . قوله : من نفوذ الاقرار على نفسها : ضمير در [ نفسها ] به