سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
178
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
و ضمير نائب فاعلى به معترف راجعست . قوله : ان كان امرئة : ضمير در [ كان ] بمعترف راجعست . قوله : و من اختها و امّها و بنت اخويها : تمام ضميرهاى مؤنث به [ امرئة ] راجع مىباشند . قوله : بدون اذنها : يعنى بدون اذن زن . اين قيد تنها به [ بنت اخويها ] راجع است چه آنكه انشاء اللّه بعدا خواهد آمد كه شوهر دختر برادر و دختر خواهر زن خود را با اذن وى مىتواند به همسرى درآورد . قوله : و يثبت عليه ما اقرّ به : ضمير مجرورى در [ عليه ] و ضمير فاعلى در [ اقرّ ] به مرد راجعست و ضمير در [ به ] به [ ماء موصوله ] عود مىكند . قوله : من المهر : بيان است براى [ ما اقرّ به ] . قوله : و ليس لها مطالبته به : ضمير در [ لها ] به زن و در [ مطالبته ] به مرد و در [ به ] به مهر راجعست يعنى زن از مرد نميتواند مطالبه مهر كند . قوله : و يجب عليه التوصل الى تخليص ذمته : ضمير در [ عليه ] و [ ذمته ] به مرد راجعست . قوله : ان كان صادقا : يعنى ان كان الرجل صادقا فى دعوى الزوجيّة . قوله : و لا نفقة عليه : ضمير در [ عليه ] به مرد عود مىكند . قوله : لعدم التمكين : يعنى لعدم تمكين المرءة . و مقصود از [ تمكين ] اينست كه زن خواهش مرد را جهت استمتاع