قوله : و قد يتحقق فى نكاح الصغير : ضمير فاعلى در [ قد يتحقق ] به غبطه راجعست . قوله : و لرواية ابى بصير الخ : روايت مذكور را مرحوم صاحب وسائل در ج 14 ص 213 به اين شرح نقل فرموده : محمد بن يعقوب باسنادش از احمد بن محمد بن عيسى از برقى يا غير او از صفوان از عبد اللّه از ابو بصير از مولانا ابيعبد اللّه عليه السلام قال : سئلته عن الذى بيده عقدة النكاح ؟ قال : هو الاب و الاخ و الرجل يوصى اليه و الذى يجوز امره فى مال المرأة فيبتاع لها و يشترى فاىّ هؤلاء عفا فقد جاز . قوله : لا مكان حمله على كونه وصيّا ايضا : ضمير در [ حمله ] و [ كونه ] به اخ راجع بوده و مقصود از [ ايضا ] اينست كه علاوه بر اينكه برادر است وصى نيز مىباشد . قوله : و لان الحاجة قد تدعوا الى ذلك : مشار اليه [ ذلك ] تزويج وصى مىباشد . قوله : لتعذر تحصيل الكفو حيث يراد : مقصود از [ حيث يراد ] تزويج بعد از بلوغ است . قوله : بالولاية فيه : ضمير در [ فيه ] به نكاح راجعست . متن : ( و هنا مسائل ) الأولى : ( يصح اشتراط الخيار في الصداق ) ، لأن ذكره في