كلام فاضلان ( رهما ) در توجيه و تنزيل صحّت قابل اعتماد نيست زيرا در فرضى كه زوج دختران را رؤيت و مشاهده نموده معنايش اين نيستكه امر ازدواج را به پدر آنها تفويض و واگذار كرده تا هركدام را كه وى بكابين وى درآورد او به آن راضى باشد . و بعبارت ديگر : رؤيت زوج و ديدنش از دختران اعم است از اينكه امر تزويج را به پدر ايشان واگذار نموده يا واگذار نكرده باشد و به همين قياس رؤيت نكردنش نيز اعم است از اينكه اين امر را بوى تفويض نموده يا تفويض نكرده باشد . و حال اشكال آنكه : نه رؤيت دلالت بر تفويض امر به پدر دارد و نه عدم رؤيت كاشف از عدم تفويض مىباشد . و اما روايت ابو عبيدة : بايد گفت در آن هيچ لفظى كه دلالت بر تفويض امر به پدر دختران شده باشد وجود نداشته و از اين نظر اطلاق دارد چه آنكه مجرّد رؤيت و عدم آن را مناط تفصيل قرار داده بدون اينكه مقيّد به آن باشد كه تقديم قول پدر در موردى استكه رؤيت دلالت بر تفويض امر بوى كند از اين گذشته اشكال ديگر آنكه : رؤيت زوج از زوجه شرط در صحت عقد نمىباشد بنابراين - اختصاص دادن صحت عقد به صورتى كه زوج از دختران ديدن كرده باشد بدون دليل مىباشد .