مىكند زيرا اجرت المصل قيمت عملى است كه از موجر به واسطه عقد اجاره طلبكار شده در حالى كه موجر آن را بر او تلف كرده و عمل وى را برايش انجام نداده است . و در اينكه اجرة المثل مدت فوت شده را از موجر بگيرد يا - مستأجر مخيّراست . اما دليل رجوع به اجير آن است كه وى مباشر اتلاف بوده و تفويت مدت مستقيما بواسطه وى صورت گرفته است ، و اما دليل رجوع بر مستأجر آن است كه وى از مدت و زمانى كه حق مستأجر اول بوده استيفاء و بهره‌بردارى نموده است . قوله : و ان بقى على الاجارة : ضمير در [ بقى ] به مستأجر اول عود مىكند . قوله : تخير فى فسخ العقد الطارى و اجازته : ضمير در [ تخيّر ] به مستأجر اول راجع بوده و مقصود از [ عقد طارى ] اجاره دوّم مىباشد و ضمير در [ اجازته ] به عقد طارى رجوع مىكند . قوله : اذ المنفعة مملوكة له : ضمير در [ له ] به مستأجر اول عود مىكند . قوله : فالعقد عليها فضولى : ضمير در [ عليها ] بمنفعت مملوكه رجوع كرده و مقصود از [ عاقد ] مستأجر دوم است . قوله : فان فسخه رجع الى اجرة المثل : ضمير فاعلى در [ فسخه ] به مستأجر اول و ضمير مفعولى به عقد طارى راجع است و ضمير در [ رجع ] نيز به مستأجر اول عود مىكند . قوله : لانها قيمة العمل المستحق له : ضمير در [ لانها ]