يعنى جائى كه براى نقل در هرروز اجرت معين كرده بطريق اولى حكم به بطلان كنند زيرا قسم دوم ( نقل متاع در روز چهارشنبه در مقابل 70 تومان ) قطعا با مقتضاى اجاره مخالف دارد ، و از آن - گذشته با متعلق اجاره نيز كه قسم اول ( يعنى متاع در روز دوشنبه در مقابل 100 تومان است ) نيز مخالفت و تنافى دارد پس در فرع اول بايد اجرة المثل بطريق اولى ثابت شود . قوله : و هذا النظر مما لم يتعرض له : ضمير در [ له ] به هذا النظر راجع است . قوله : و لا ذكره المصنف ( ره ) : ضمير در [ ذكره ] نيز به [ هذا النظر ] راجع است . قوله : و هو نظر موجه : [ هو ] به [ هذا النظر ] راجعست قوله : الا انه لا يتم : ضمير در [ انه ] به هذا النظر عود مىكند . قوله : و ما خرج عنه خارج عنها : ضمير در [ عنه ] به زمن معيّن و در [ عنها ] به اجاره رجوع مىكند . قوله : و ظاهر الرواية و كلام الاصحاب : كلمه [ واو ] حاليه بوده و مقصود از روايت ، روايتى است كه نقل شد . قوله : كلا القسمين : يعنى چه قسمى كه در قبالش اجرت است و چه قسمى كه از آن خالى مىباشد . قوله : و من ثم : مشار اليه [ ثمّ ] جعل كلا القسمين موردا للاجاره مىباشد . قوله : حكموا بصحتها : يعنى به صحت اجاره .