سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

341

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

كند شفعه‌اش ساقط شده و بدون مزاحم و مانعى مىتواند از ملك خريدارى شده استفاده نمايد . سپس مرحوم شارح مىفرماين : در قبال رأى مشهور برخى از فقهاء فرموده‌اند : شفعه بطور تراخى و با توسعه زمانى ثابت است و براى اثبات اين مدعى به دو دليل متمسك شده‌اند 6 د : استصحاب بقاء حق . ه : اصل اين است كه فوريّت در شفعه معتبر نباشد زيرا دليل بر اعتبارش نداريم . سپس اين قائلين در تتمه استدلالشان افزوده‌اند : گرچه اصل مقتضى است در زمان تراخى شفعه ثابت نباشد ولى استصحاب بقاء حق كه بعنوان دليل اول آورديم مورد بحث را از اصل ياد شده خارج كرده و شفعه را ثابت مىنمايد . اما اينكه مشهور براى اثبات فوريّت شفعه بروايتى متمسك شده كه مضمونش اين بود : [ انّ الشفعة كحلّ العقال الخ ] بايد گفت اين روايت باعتبار اينكه عامّى بوده و سند صحيحى ندارد مورد استناد نمىتواند قرار گيرد . سپس مرحوم شارح مىفرماين : بلى على بن مهزيار از موملانا الجواد عليه السلام روايتى نقل نموده كه حضرتش سلام اللّه عليه فرمودند : جهت تهيه كردن پول مشترى به شفيع لازمست سه روز مهلت داده شود .