سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

325

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

وقت كمال نيز منفى است . قوله : الى انه مقيد بالمصلحة : ضمير منصوب در [ انّه ] به سبب راجع است . قوله : و لم يعلم : كلمه [ واو ] حاليّه بوده و ضمير مستتر در [ لم يعلم ] به تحقق مصلحت عود مىكند . قوله : فثبت له ايضا : ضمير مستتر در [ ثبت ] به حق شفعه و ضمير مجرورى در [ له ] به مفلس راجعست و كلمه [ ايضا ] اشاره است به اينكه وى همچون ديگران از اين حق بهره دارد . قوله : تمكينه من الثمن : اضافه [ تمكين ] به ضمير از باب اضافه مصدر به مفعول است بنابراين ضمير فاعلى بغرماء و ضمير مفعولى به مفلس راجعست . قوله : فان بذلوه : ضمير فاعلى بغرماء و ضمير مفعولى به ثمن راجعست . قوله : او رضى المشترى بذمته : ضمير مجرور در [ بذمته ] به مفلس راجعست . قوله : فاخذ تعلق بالشقص : ضمير فاعلى در [ اخذ ] به مفلس راجع بوده و مقصود از [ شقص ] حصه مبيعه مىباشد . قوله : و لا يجب عليه الاخذ : ضمير در [ عليه ] به مفلس عود مىكند . قوله : و لو طلبوه منه مطلقا : ضمير فاعلى در [ طلبوه ] به غرماء و ضمير مفعولى به [ اخذ بشفعة ] و ضمير مجرورى در [ منه ] به مفلّس راجع بوده و مراد از [ مطلقا ] اين است كه چه غرماء ثمن حصه را در