شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : ح : و همچنين براى كودك و ديوانه و سبك عقل شفعه ثابت بوده منتهى با بودن مصلحت ولى ايشان براى آنها اخذ به شفعه نمايد . شارح ( ره ) مىفرماين : همانطوريكه در تصرفات ديگر ولى لازم است مصلحت ايشان را رعايت نمايد . لازم بتذكر است كه در ثبوت حق شفعه براى اين گروه فرقى نيست بين اينكه شريك ايشان كه حصه خود را فروخته ولىّ ايشان بوده يا غير او باشد . سپس مىفرماين : و همانطوريكه ولىّ در صورت وجود مصلحت به نفع ايشان حصه فروخته شده را بواسطه شفعه بايشان برميگرداند . اگر مصلحت ايجاب نمود كه حصه مملوكه آنها را بفروشد و خود شريك ايشان بود ميتواند بدين وسيله و بسبب اعمال شفعه سهم فروخته شده را به خود - اختصاص دهد . چنانچه اگر دو نفر در ملكى شريك بوده يكى صغير و ديگرى مجنون يا سفيه باشد و ولىّ طبق مصلحت حصه يكى از آن دو را فروخت و بمقتضاى مصلحت براى ديگرى حصه فروخته شده را شفعه كرد عملش ممضى و صحيح است . قوله : و كذا تثبت للصبى الخ : ضمير مستتر در [ تثبت ] به شفعه راجعست .