بلى : در جائى كه اعمال حق و اخذ بشفعه در شب واقع شود مىتوان آن را به تبع داخل دانست . سپس مىفرماين : بدون اشكال و شبهه دو شب متوسط يعنى شب روز اول و شب روز دوم همچون دو شب وسط در ثلاثه اعتكاف داخلند . فرع اگر شفيع مدعى شد كه پول در شهر ديگر بوده و جهت احضار آن ملزم است به آنجا مسافرت كند حكم اين است كه وى را به مقدار سه روز باضافه مقدار زمانيكه براى رفتن و برگشتن نياز دارد مهلت مىدهند مشروط باينكه مشترى بواسطه تأخير و طول مدت دچار تحمل ضرر و زيان نشود چه آنكه بعد عادى و فاصله‌اى كه از نظر عرف زياد است مانند فاصله بين عراق و شام بسا به ضرر مشترى مىگرايد از اينرو در چنين مواقعى حق شفعه شفيع ساقط مىباشد . سپس مرحوم شارح مىفرماين : عبارت [ ما لم يتضرر المشترى ] را ما ناظر به صورتى دانستيم كه بلد دور بوده و شفيع براى احضار آن مجبور به مسافرت به آن مىباشد لذا در اين فرض گفتيم اگر تأخير به حدى باشد كه موجب ضرر بر مشترى بوده حق شفعه ساقط و در غير اين صورت ثابت است در حالى كه ظاهر عبارت متن مقتضى است كه اين حكم بطور مطلق باشد يعنى چه بلد دور بوده و چه دور نباشد اگر از ناحيه دادن مهلت سه روز