قوله : مع انّ المقصود منها : ضمير در [ منها ] به [ منحه ] عود مىكند . قوله : و هو اللبن : ضمير [ هو ] به مقصود راجعست . قوله : لا تبقى عينه : كلمه [ عينه ] فاعل است براى [ لا تبقى ] و ضمير در [ عينه ] به لبن راجع است . قوله : و لا تصح اجارتها لذلك : ضمير در [ اجارتها ] به منحه عود كرده و مشار اليه [ ذلك ] عدم بقاء عين است . متن : منفردا كان ما يؤجر ، أو مشاعا إذ لا مانع من المشاع باعتبار عدم القسمة ، لإمكان استيفاء المنفعة بموافقة الشريك و لا فرق بين أن يؤجره من شريكه ، و غيره عندنا . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : و : اجاره عين مزبور ( عينى كه انتفاع از آن متوقف بزوالش نباشد ) چه در حال انفراد و جدا از حق غير و چه در حال مشاع و همراه با حق ديگرى صحيح مىباشد . شارح ( ره ) مىفرماين : دليل اين حكم آن است كه مشاع بودن بملاحظه اينكه مال تقسيم نشده مانع از صحت اجاره عين مستأجره نيست زيرا استيفاء از آن با موافقت و رضايت شريك ممكنست پس وجهى براى بطلان اين اجاره به نظر نمىرسد . سپس مىفرماين : و در حكم مذكور فرقى نيست بين اينكه موجر مال مشاع را به شريكش اجاره دهد يا به غير او در هردو صورت از نظر فقهاء اماميّه