خارج شده و بدين وسيله وصف [ شريك ] بر او صادق نيست اگرچه قبلا واجد اين وصف بوده ولى اينمقدار كافى نيست زيرا مقصود از شريك در تعريف شفعه كسى است كه فعلا و در وقت ثبوت استحقاق داراى اين وصف باشد چه آنكه از نظر شرع تنها همين صورت معتبر و فرضى كه قبلا صفت شريك ثابت بوده و سپس از شخص مرتفع شده اعتبارى ندارد و دليل اين كلام آن است كه : در باب مشتق شرط است كه معناى مشتق منه در مشتق باقى باشد و مبناى مقابل آن‌كه بقاء را شرط ندانسته‌اند صحيح نيست . قوله : و لا يرد النقض فى طرده : يعنى طرد تعريف . و مقصود از [ طرد ] منع بوده و اصطلاحا [ طارد ] بتعريفى گفته مىشود كه مانعى از اغيار باشد و مراد از نقض در طرد اين است كه تعريف مانع از اغيار نباشد . قوله : فانّه بعد البيع : ضمير در [ فانّه ] به معناى شأن است . قوله : اذ ليس فى التعريف انّها مبيعة : ضمير در [ انها ] به حصة راجع است . قوله : لغيره او له : ضمير در [ لغيره ] و [ له ] به شريك راجع است . قوله : يصدق الاستحقاق بالاخذ : يعنى بواسطه گفتن [ اخذت بالشفعة ] . قوله : يصدق بنفس الملك : مقصود مالك شدن بواسطه خريدن است و ضمير مستتر به [ استحقاق ] راجعست .