3 - ظاهرا اشياء را به همان قيمتى كه دارند مورد معامله قرار مىدهند نه كمتر . شارح ( ره ) مىفرماين : از نظر ما اين قول اقوى مىباشد . و بعضى ديگر فرموده‌اند : قول موكل مقدم است به دو دليل : 1 - اصل برائت ذمّه وى از مقدار زائد است . 2 - اين ادعا از وكيل موجب آن است كه بايع متاع بيش از آنچه موكل مدعى است برا و حق پيدا كند از اينرو چنين ادعائى از وكيل مسموع نمىباشد . قوله : اشتريت به السلعة : ضمير در [ به ] به ثمن راجع است . قوله : و الحال انّه يساوى مأة : ضمير در [ انّه ] بسلعه راجع است . قوله : ليمكن صحة البيع : يعنى فرض را در انجائى مىكنيم كه قيمت سلعه به همان مقدارى است كه وكيل خريده تا صحت بيع امر ممكنى باشد و بتوان قول وكيل را با ظاهر تطبيق داده و به نفع وى حكم نمود . قوله : لانه امين : ضمير در [ لانه ] به وكيل راجعست . قوله : و الاختلاف فى فعله : يعنى فعل وكيل . قوله : لا صالة برائته : يعنى برائت موكل . قوله : و لان فى ذلك : مشار اليه [ ذلك ] تقديم قول