سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

250

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

بقوله : إذا طولب على أنه لا يجب عليه دفعه إليه قبل طلبه ، بل معه ، و مع إمكان الدفع شرعا و عرفا كالوديعة . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : ل : زمانيكه موكل مال را از وكيل مطالبه نمود بر او واجبست آنچه در دست دارد بوى تسليم كند . شارح ( ره ) مىفرماين : در اين حكم فرقى نيست بين مالى كه وى كيل در فروش آن شده يا ثمن آن بعد از فروش باشد و چنانچه در مال ياد شده تفاوتى نيست بين متاعى كه با پول موكل ابتياع شده يا پولى كه هنوز با آن مال و متاعى خريدارى نشده و يا غير اينها از اموال ديگر باشد . سپس مىفرماين : مرحوم مصنف با اين عبارت كه فرمود [ اذا طولب به ] به اين حكم اشاره نمود كه بر وكيل واجب نيست مال را قبل از مطالبه موكل به وى دفع كند بلكه وجوب و لزوم در وقتى است كه از وى بخواهد و امكان دفع براى او شرعا و عرفا باشد همانطوريكه در وديعه نيز حكم نسبت بودعى چنين مىباشد . قوله : و يجب عليه تسليم ما فى يده : ضمير در [ عليه ] و [ يده ] به وكيل راجع است . و دليل اين حكم آن است كه : ردّ امانت عند المطالبة واجب است چنانچه ادلّه اربعه بر آن دلالت دارند . قوله : اذا طولب به : ضمير مستتر در [ طولب ] به وكيل و ضمير