فروش و دكان شراب فروشى بوده ولى در اينجا مقصود مطلق مغازه و دكان مىباشد . قوله : فسرق متاعه : ضمير مجرورى در [ متاعه ] به حانونت راجع بوده و كلمه [ سرق ] به صيغه مجهول و [ متاعه ] نائب فاعلش مىباشد . قوله : و لا يقدر على ابداله : ضمير مستتر در [ لا يقدر ] به مستأجر راجع بوده و در [ ابداله ] به متاع عود مىكند ، ناگفته نماند كه امتعه مسروقه تعلق به مستأجر داشته نه موجر چه آنكم حكم اينقسم انشاء اللّه بعدا ذكر خواهد شد . قوله : للانتفاع بها : ضمير در [ بها ] به عين راجعست . متن : و أما لو عم العذر كالثلج المانع من قطع الطريق الذي استأجر الدابة لسلوكه مثلا فالأقرب جواز الفسخ لكل منهما ، لتعذر استيفاء المنفعة المقصودة حسا فلو لم يجبر بالخيار لزم الضرر المنفي . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : ولى اگر عذر عمومى بوده و اختصاص به مستأجر نداشت مثل اينكه برق ويخ‌بندان سختى استكه از تردد و رفتن و راه مانع است در اينجا اقرب اين است كه هركدام از متعاقدين مىتوانند عقد را فسخ كنند زيرا استيفاء منفعت از عين مستأج ممكن نيست . شارح ( ره ) مىفرماين : مثلا زيد از عمرو دابّه و اسبى را جهت سلوك طريق و قطع - مسافت اجاره كرد و پس از اجاره محذور مذكور حادث شد در اينجا