هو العين المستأجرة بأن قال : آجرتك البيت بمائة ، فقال : بل الدار أجمع بها حلف النافي ، لأصالة عدم وقوع الإجارة على ما زاد عما اتفقا عليه و قيل : يتحالفان و تبطل الإجارة ، لأن كلا منهما مدع و منكر . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : اگر موجر با مستأجر در مقدار شئ مستأجر با هم نزاع نمودند حكم اين است كه نافى بايد قسم بخورد . مؤلف گويد : صورت منازعه به اين نحو است كه يكى از دو نفر مدعيست مقدار مورد اجاره فلان قدر است و ديگرى آن را انكار نموده و مىگويد كمتر از آن مىباشد مثلا زيد مىگويد : مورد اجاره دو خانه بوده ولى عمرو مىگويد يك خانه بيشتر نبوده است . شارح ( ره ) مىفرماين : كلمه [ مستأجر ] بفتح جيم و مقصود از آن عين مستأجره است و سپس در تمثيل براى مورد بحث چنين مىفرماين : مثلا موجر مىگويد : من به تو تنها يك اطاق را اجاره دادم در مقابل 100 تومان . مستأجر مىگويد : اينطور نيست بلكه مجموع خانه را اجاره دادى . همانطورى كه مرحوم مصنف فرموده حكم اينست كه نافى مقدّم بوده و بايد قسم بخورد ، بنابراين در مثال مذكر موجر قسم بر نفى