لنقل الأعيان ، و المنافع تابعة لها فلا يثمر الملك لو تجوز به في نقل المنافع منفردة و إن نوى به الإجارة ، و إنه يفيد نقل المنفعة أيضا في الجملة و لو بالتبع فيقوم مقام الإجارة مع قصدها و الأصح المنع . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : اگر عاقد بجاى لفظ اجاره بلفظ بيع تعبير نمود و از آن اجاره را قصد كرد از دو حال خارج نيست : الف : آنكه لفظ مزبور را بر عين وارد كند كه در اين صورت عقدش باطل است . ب : آنكه بر منفعت داخل كرده و بگويد : بعت سكناها سنة ( منفعت سكنى را يك ساله فروختم ) كه در صحت و بطلان آن دو احتمال است . شارح ( ره ) مىفرماين : مثالى كه لفظ بيع را بر عين داخل كند اين استكه بگويد : بعتك هذه الدار شهرا بكذا ( فروختم اين خانه را يك ماهه در مقابل فلان مقدار ) . اما وجه بطلان آن اين است كه لفظ بيع وقتى بر عين داخل شده باشد مفيد نقل همان عين بوده و اين معنا با اجاره‌اى كه مقصود عاقد است تنافى دارد و بقول معروف ، ما وقع لم يقصد و ما قصد لم يقع ، و اما در جائى كه لفظ بيع بر منفعت وارد شود مصنف فرمود در آن دو احتمال است : 1 - صحت اجاره . 2 - بطلان آن .